Özel Sanatçıların Katıldığı “Bu İşte Bir Yalnızlık Var” Sergisi 24 Ocak 2026 Cumartesi Rosse Arte’de Açılıyor

Sanat hayatına yeni bir giriş yapan Rosse Arte ev sahipliğinde, Uğur Batı küratörlüğünde, ilham verici ressamlar Akın Ekici, Ferruh Karakaşlı, Halime Türkyılmaz, Mustafa Günen, Pınar Tınç, Sebahattin Gündoğdu, Yasemen Latife Ayvaz ve heykeltraş Beste Alperat’ın yapıtlarıyla katıldığı koleksiyonun açılışı 24 Ocak Cumartesi saat 19.00’de Tarabya’daki Rosse Arte’de yapılacak ve ve stant 24 Şubat’a kadar bir ay açık kalacak. Sergide 40 kadar eser yer alacak ve bu yapıtların arasında yağlıboya eserler/ heykel, dokumacılık eserler/ serigrafiler/ ipek şardonlu baskılar yer alıyor.

Şimdi ilham verici bu standa katılan sanatkarları tanıyalım. Akın Ekici, geometrik soyut sanatkarı. Ekici, “süprematik” eserler çalışıyor. Süprematizm, soyut geometriciliği idealize eden bir fotoğraf anlayışıdır. Bu koleksiyonda da fraktal, geometrik yapıtları var.

Heykeltıraş Beste Alperat cam ve metal üzere zıt materyallerle inşa edilen bu figürleri, insanın hem fizikî hem de duygusal dünyasındaki kendini muhafaza içgüdüsünü ve geleceğe dair meçhullüğü temsil eden çalışmalarıyla özgün bir sanatçı. Bugün Türkiye’nin en önde gelen sanatkarlarından.

Bir kent-çizer olan Ferruh Karakaşlı fotoğraflarında onun tüm görsel sanat elemanları coşkuyla dans etmekte, renkler, çizgiler, dokular kendine has bir tutarlılık sağlamaktadır. Karakaşlı ruhsal olarak “Sanat; güce, olumlu oluş haline, hayatın içinden dans ederek renkle, keyifle geçmeye katkıda bulunursa düzgün bir iş yapmış olur” ideolojisiyle ve fotoğraflarıyla memnunluğu bağdaştırıyor ve sanatının çekirdeğinde de böylesi bir arayıştan kelam etmek gerekir.

Halime Türkyılmaz fotoğrafının personasında evrensellik vardır. Türkyılmaz, evrensel-özgün bir doku/yüzey yaratıp, işlerini yapar. Onun bazen tabiat kaynaklı, bazen obje eksenli çizgi ve rengi jestüel bir yolla yüzeye çizerek, damlatarak, spatulayarak, fırçalayarak, sıçratarak aktaran, kuramı ile sentezleyen sanatı, onu dünya çapında özgün bir yüzey sahibi kılar. Aslında cismin sıcaklığı arttığında mavi rengin tayf içerisindeki hissesi büyür, kırmızının hissesi azalır. Doğal ve hassas bir terazidir bu.

Serginin bir öbür ressamı Mustafa Günen’in birtakım fotoğraflarındaki bulutların maviden kırmızıya ve oradan sarıya ve sonrasında bütünde bir ‘alev topuna’ dönüşü, rengin sıcaklık değişimidir mesela. Güneş’in Kelvin değişimleri üzeredir. Sıcaklık ona bakan gözlerdeki etkiden dolayı kaymalara uğrar ve bu biçimde Günen fotoğraflarının içine girersiniz. Onun resmi değişken ve etkileşimlidir.

Pınar Tınç, motiflerinin duygululuğu ve renkliliği ile spiritüel ve mistik bir dünyadan kurulu ve renklerden konseyi bir derinlik yaratıyor. Ressamın seyahati vakit ve yerde kesintisiz bir harekete dayanıyor.

Sebahattin Gündoğdu, çağın tüm açık ya da örtük mutlağa ulaşma, relativlikten kaçma ve kurtulma ideleri bir sistematiğe kavuşma üzere bir hedefi taşıyor. Gündoğdu, ahşap, taş ve cam satıhlarda yaptığı fotoğraflarında objeleri mutlak saf biçimlerin ve kolay uyumların kurulmasında araç olarak kullanıyor.

Yasemen Latife Ayvaz’ın anlatımı kentsel yapıları çizgi, tonlama, renk ve gölge üzere yapılarla ortaya koyan çalışmalar ile karşımıza çıkıyor. Çalışmalarındaki benliğini kimi vakit tuval üzerinde bırakmış olduğu beyazlık belirtmiş olsa da kimi vakit, karmaşanın göbeğinde üst üste binmiş olan çizgilerde de görebiliyoruz.