İzahı Olmayan Şeyin Mizahı Olur: ABD’de ICE Görevlileri Böyle Tiye Alındı
ABD’de göçmenlik siyasetlerinin sertleşmesiyle birlikte, ICE (Göçmenlik ve Gümrük Muhafaza) korkusu dijital dünyada tuhaf, yaratıcı ve bir o kadar da trajikomik bir hayatta kalma rehberine dönüştü. Toplumsal medyada viral olan bu taktikler, yalnızca birer mizah ögesi değil, birebir vakitte belirsizliğin ortasındaki insanların geliştirdiği absürt savunma sistemlerini temsil ediyor.
Detaylar 👇
Viral görüntülerin en dikkat çeken kısmını, ferdî alanları adeta birer Amerikan propaganda ofisine çevirme eforu oluşturuyor.
Arabasının ön konsoluna dizi dizi Amerikan bayrakları yerleştiren, dikiz aynasına MAGA şapkası asan ve torpido gözüne devasa bir İncil koyan kullanıcılar, ‘en Amerikalı benim’ imajı çizerek radara girmemeye çalışıyor. Bu akım, kolluk kuvvetlerinin profil çıkarma prosedürlerine karşı geliştirilmiş ironik bir savunma sistemi olarak görülüyor. Kullanıcılar, dışarıdan bakıldığında bir yerli üzere görünmenin, kimlik sorgulama ihtimalini düşüreceğine inanıyor ya da en azından bu durumun yarattığı trajikomik tezat üzerinden takipçileriyle bağ kuruyor.
Mizahın sonlarını zorlayan birtakım içeriklerde ise fizikî tedbirler ön plana çıkıyor.
Alnına yahut koluna şeffaf bantla pasaportunu yapıştıran şahıslar, ‘ellerim havada olsa bile vatandaşlığımı görsünler’ diyerek aslında derin bir güvenlik korkusunu hicvediyor. Bunun yanı sıra ‘ICE-Savar Modası’ başlığı altında, tipik bir Amerikan banliyö babası üzere görünmeyi sağlayan giysi tavsiyeleri paylaşılıyor. Beyaz yüksek konçlu çoraplar, markası aşikâr orta yaş ayakkabıları ve kargo şortlarla yapılan bu kombinler, göçmen kimliğini toplumsal bir kamuflajla gizleme eforunu temsil ediyor. Kimi kullanıcılar ise ellerinde daima bir kahve zinciri bardağıyla gezmenin yahut mahallî bir futbol kadrosunun formasını giymenin daha az kuşku çektiğini sav ederek bu absürt rehberi genişletiyor.
Bu içeriklerin altına gelen yorumlar, hususun yalnızca güldürü olmadığını, tersine büyük bir toplumsal anksiyetenin yansıması olduğunu kanıtlıyor. Bu içeriklerin altında bireylerin önemli yasal haklarını yazan hukukçular da bulunuyor. Beşerler kapıyı açmama hakkı, arama müsaadesi sorma zaruriliği ve sessiz kalma hakkı üzere hayati bilgileri bu viral görüntülerin gölgesinde birbirlerine aktarıyor. Sonuç olarak, toplumsal medyadaki bu akım, belirsizlik içindeki bir topluluğun baskı ve kaygıyla başa çıkmak için geliştirdiği yaratıcı, kaotik ve bir o kadar da hüzünlü bir direniş biçimi olarak dijital tarihe geçiyor.
